Visuele handicap: discriminatie op het werk
Discriminatie en gebrek aan aanpassingen zijn nog steeds belemmeringen voor de werkgelegenheid van gehandicapten.
![](https://wal.autonomia.org/imgcache/b7/e6/0a/f8/74/96/65/fb/89/9c/38/4d/3f/c9/35/a8/Work.jpg)
Dit jaar richt de Ligue Braille zich tot het grote publiek en bedrijven om discriminatie in verband met een visuele handicap op de werkplek te verminderen. "Blinden en slechtzienden hebben vaardigheden, dus houd daar rekening mee en het is belangrijk", voegt brailleadviseur Michel Magis toe.
Mensen met een visuele beperking worden namelijk geconfronteerd met verschillende belemmeringen op de arbeidsmarkt.
Allereerst de toegankelijkheid. "Het zou een vergissing zijn om te denken dat de enige verantwoordelijkheid bij het bedrijf ligt. Er zijn immers al moeilijkheden, al was het maar op het vlak van mobiliteit, om bij een bedrijf te geraken. Denk bijvoorbeeld aan bedrijven die gevestigd zijn in gebieden die moeilijk bereikbaar zijn met het openbaar vervoer. En dan is het voor een blinde of slechtziende nog een avontuur om zich te verplaatsen, soms een echte hindernisbaan. Er zijn dus al toegankelijkheidsproblemen. " legt Michel Magis uit.
Ten tweede, redelijke aanpassingen en de aanpassing van werkplekken: "Visueel gehandicapten kunnen over dezelfde vaardigheden beschikken als ieder ander. Vaak moeten zij, althans afhankelijk van hun pathologie, hun werkplekken laten aanpassen. En soms gebeurt dat om verschillende redenen niet, dus dat is duidelijk een groot obstakel", legt de adviseur uit.
Ten slotte bemoeilijken vooroordelen de taak: "Mensen stellen de gehandicapte nog steeds ten onrechte gelijk aan iemand die minder efficiënt is, minder veelzijdig of 'het wordt ingewikkeld'", besluit Michel Magis.
Er bestaan al accommodatieoplossingen, maar de kosten daarvan schrikken werkgevers soms af. Een vooroordeel volgens Michel Magis: "Veel werkgevers denken nog steeds: 'Ja, oké. We kunnen ons voorstellen dat het toegankelijk is, maar het gaat ons geld kosten. Er zullen kosten zijn. En dan zijn er nog administratieve stappen. U moet weten dat er op het niveau van de werkgelegenheid administraties zijn zoals Phare in Brussel die echt op een heel interessante manier tussenbeide komen, vaak zelfs voor 100% van de kosten van de aanpassing van de werkplek. Uiteindelijk zijn er dus geen kosten voor het bedrijf en kunnen alle analyses en administratieve procedures door de Braille Liga worden uitgevoerd. De werkgever wordt dus in zekere zin ontlast van al deze stappen. En uiteindelijk, met de juiste informatie, zien we dat dit vooroordeel eindelijk kan worden overwonnen.
Ten slotte kan een visueel gehandicapte persoon die in een team is geïntegreerd echt een pluspunt opleveren: "Allereerst zijn er de vaardigheden. Soms is de persoon die er is een echte drijvende kracht voor het team. En uiteindelijk zeggen we: "Ja, deze persoon heeft een handicap, een handicap die nog steeds significant is en soms aanzienlijke moeilijkheden in zijn of haar dagelijks leven. En uiteindelijk slaagt ze erin. Ze vecht, ze doet een job zoals iedereen", en zo kan dit uiteindelijk een zeer interessante dynamiek in het bedrijf brengen," besluit Michel Magis.
Mensen met een visuele beperking worden namelijk geconfronteerd met verschillende belemmeringen op de arbeidsmarkt.
Allereerst de toegankelijkheid. "Het zou een vergissing zijn om te denken dat de enige verantwoordelijkheid bij het bedrijf ligt. Er zijn immers al moeilijkheden, al was het maar op het vlak van mobiliteit, om bij een bedrijf te geraken. Denk bijvoorbeeld aan bedrijven die gevestigd zijn in gebieden die moeilijk bereikbaar zijn met het openbaar vervoer. En dan is het voor een blinde of slechtziende nog een avontuur om zich te verplaatsen, soms een echte hindernisbaan. Er zijn dus al toegankelijkheidsproblemen. " legt Michel Magis uit.
Ten tweede, redelijke aanpassingen en de aanpassing van werkplekken: "Visueel gehandicapten kunnen over dezelfde vaardigheden beschikken als ieder ander. Vaak moeten zij, althans afhankelijk van hun pathologie, hun werkplekken laten aanpassen. En soms gebeurt dat om verschillende redenen niet, dus dat is duidelijk een groot obstakel", legt de adviseur uit.
Ten slotte bemoeilijken vooroordelen de taak: "Mensen stellen de gehandicapte nog steeds ten onrechte gelijk aan iemand die minder efficiënt is, minder veelzijdig of 'het wordt ingewikkeld'", besluit Michel Magis.
Er bestaan al accommodatieoplossingen, maar de kosten daarvan schrikken werkgevers soms af. Een vooroordeel volgens Michel Magis: "Veel werkgevers denken nog steeds: 'Ja, oké. We kunnen ons voorstellen dat het toegankelijk is, maar het gaat ons geld kosten. Er zullen kosten zijn. En dan zijn er nog administratieve stappen. U moet weten dat er op het niveau van de werkgelegenheid administraties zijn zoals Phare in Brussel die echt op een heel interessante manier tussenbeide komen, vaak zelfs voor 100% van de kosten van de aanpassing van de werkplek. Uiteindelijk zijn er dus geen kosten voor het bedrijf en kunnen alle analyses en administratieve procedures door de Braille Liga worden uitgevoerd. De werkgever wordt dus in zekere zin ontlast van al deze stappen. En uiteindelijk, met de juiste informatie, zien we dat dit vooroordeel eindelijk kan worden overwonnen.
Ten slotte kan een visueel gehandicapte persoon die in een team is geïntegreerd echt een pluspunt opleveren: "Allereerst zijn er de vaardigheden. Soms is de persoon die er is een echte drijvende kracht voor het team. En uiteindelijk zeggen we: "Ja, deze persoon heeft een handicap, een handicap die nog steeds significant is en soms aanzienlijke moeilijkheden in zijn of haar dagelijks leven. En uiteindelijk slaagt ze erin. Ze vecht, ze doet een job zoals iedereen", en zo kan dit uiteindelijk een zeer interessante dynamiek in het bedrijf brengen," besluit Michel Magis.